Yapay Dişlerin Farklı Türleri nelerdir?

Yaşlanmanın üzücü bir meme büyütme               gerçeği, sonuçta dişlerin dökülmeye başlaması veya çıkması gereken problemler yaşamasıdır. Yaşlılık yaşlanmadan önce bile, travma veya diş eti hastalıkları bir avuç dişin çıkarılmasına neden olabilir. Bu olduğunda, yapabileceği bir dizi farklı seçenek vardır. Yapay dişler, birçok durumda gerçek dişlerden ayırt edilemeyen bir noktaya hızla ilerlemiştir.

Yapay dişlerin tarihi oldukça uzundur ve insanlar, en azından 7. yüzyıldan beri , dişlerin ve hayvanların dişleriyle protezler oluşturduklarında, en azından 7. yüzyıldan beri kayıp dişler için sahte yer değiştirmeler yapmışlardır . Bu tarz protezler, bir şekilde morbid olsa da, 19. yüzyılda oldukça popülerdi. Bu dişler artık hayatta kalmadıkları için hızlı bir şekilde bozulmalarına rağmen, aynı zamanda kolay ve ucuz olmaları da kolaydı, bu yüzden diğer seçenekler mevcut olduktan sonra bile erişilebilir kaldı.

Yapay dişler, tüm ağız dişlerden meme küçültme boşalmadan bile önemlidir ve yeterli miktarda diş kalsa bile, büyük boşluklarla diğer dişler birbiri içine girebilir veya düşebilir. Bu nedenle, tek başına yeni yapay dişler modern diş hekimliğinin önemli bir parçası haline gelmiştir ve modern çağda dişlerinde büyük bir boşluğa sahip olan yeterli dental kapsama sahip birini görmek nadirdir. Yapay dişlerin içine düştüğü üç ana sınıf vardır: protezler, köprüler ve implantlar. Her iki köprü ve implant daha modern icatlar iken, erken yapay dişler tüm protez çeşitleri idi.

Takma dişler esas olarak metal veya plastikten yapılmış bir çeşit tabana bağlı olan yapay dişlerdir. Protezler geçici, kısmi veya dolu olabilir. Dişler ilk çıkarıldığında geçici protezler kullanılır, çene hala iyileşir, tam protezlere bir ara adım olarak . Bazı dişler eksik olduğunda kısmi protezler kullanılır ve genellikle metal kancalarla açıklığa bitişik doğal dişlere bağlanır. Tam protezler, ağzın üst veya alt sırasındaki tüm dişler yok olduğunda ve üst protez durumunda tükürük ile ağzın çatısına yapıştığında veya ağız kasları tarafından yerinde tutulduğunda kullanılır. ve alt protezlerde dil .

Takma dişler makul bir miktar bakım gerektirir ve birçok insanın ayarlanması zor bulunur. Ağız kasları yaşla birlikte zayıflarken, onları yerinde tutmak zor olabilir ve bazı insanlar buna yardımcı olmak için yapıştırıcılara güvenir. Takma dişlerin de geceleri çıkarılması ve düzenli ağız sağlığının sağlanması için düzenli olarak temizlenmesi gerekir. Ayrıca ağrıya neden olabilirler ve vücut ayarlanıncaya kadar konuşma ve dilin kaslarını tüketebilirler.

Köprüler, ağızdan sadece bir meme dikleştirme diş veya iki eksik olduğunda kullanılabilen çok daha az sert yapay diş tipidir. Bunlar, genellikle dişlerin üzerindeki kronlar vasıtasıyla, bitişik dişlere doğrudan bağlı olan yapay dişlerdir. Köprüler genellikle metalden veya porselenden yapılır ve yerlerine yapıştırıldıklarından, bunlar kaldırılamaz.

İmplantlar köprülerden daha kalıcıdır ve birçok yönden yapay dişlerde en üst noktaya bakılır. Çene kemiğine bir metal çubuk yerleştirilir ve bu çubuk, bir protez plakasına veya kronlarına gerek kalmadan, doğrudan bir yapay dişe sahiptir. İmplantlar on ila yirmi yıl sürebilir ve aksi takdirde elde edilemeyen protezler veya köprüler için güvenli bir bağlantı sunar. Oldukça invaziv bir cerrahi prosedür olmasına rağmen, teknoloji ilerledikçe implantlar giderek daha popüler hale gelmektedir